Δευτέρα, 9 Μαΐου 2016

Κλήρος και λαός υποδέχθηκαν σήμερα, Κυριακή του Θωμά, 8 Μαΐου την Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης από την Νέα Αρτάκη στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου Νέων Σεπολίων.
Την Θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης υποδέχθηκε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πτολεμαΐδος κ. Εμμανουήλ (Πατριαρχείο Αλεξανδρείας), αδεία και ευλογία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Χρυσοστόμου, πλαισιούμενος από πλειάδα κληρικών της Ιεράς Μητροπόλεως.
Στην συνέχεια πραγματοποιήθηκε λαμπρή λιτανευτική πομπή της Εικόνας της Παναγίας της Φανερωμένης και του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου με κατεύθυνση τον Ιερό Ναό όπου στα προπύλαια τελέστηκε δέηση.
Στην ομιλία του ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Περιστερίου κ. Χρυσόστομο, που σε αυτή την ιστορική και Αγία στιγμή για το Περιστέρι και την ενορία του Αγίου Ιωάννου είχε την τιμή και ευλογία να τον εκπροσωπεί.
''Σήμερα το Περιστέρι υποδέχθηκε την Παναγιά και τον γιο της, τον δεύτερο γιο της αν θέλετε, τον Ιωάννη τον Θεολόγο. Λίγες ημέρες πριν την βραδιά της Μ. Πέμπτης ακούσαμε από τα αδιάψευστα χείλη του Χριστού να απευθύνεται στην Παναγιά και να της λέει «Γύναι, ιδού ο υιός σου» και στον Ιωάννη και να του λέει «Ιδού η Μήτηρ σου».'', ανέφερε μεταξύ άλλων ο Σεβασμιώτατος.
Σε άλλο σημείο ο κ. Εμμανουήλ τόνισε: ''Αυτή υποδεχθήκαμε σήμερα από την παλαιά Αρτάκη της Μικράς Ασίας, των αλησμόνητων πατρίδων, όπου η Παναγιά ήρθε σαν μεγάλο κειμήλιο, σαν το ιερότερο κειμήλιο που έφεραν οι ξεριζωμένοι Έλληνες στη Νέα Αρτάκη της Χαλκίδος και σήμερα βρίσκεται ανάμεσά μας. Ιστορικότατη μέρα για το ηρωικό και άγιο Περιστέρι, ιστορική για τους Μικρασιάτες Περιστεριώτες που υποδεχθήκαμε αυτό το γλυκό εικόνισμα που κουβαλάει πάνω του, πόνους καημούς, ελπίδες και αναστεναγμούς χιλιάδων ανθρώπων.''
Κλείνοντας ο Σεβασμιώτατος υπογράμμισε: ''Εμείς μαζί με τον Ιωάννη, μαζί με την Παναγιά δεν δακτυλοδεικτούμε κανέναν, παρα μόνο στεκόμαστε κάτω από τον Σταυρό του Χριστού και προσπαθούμε να λέμε κάθε φορά «Πάτερ, άφες αυτοίς». Το κατεξοχήν έργο της Εκκλησίας δεν είναι να αναθεματίζει, ούτε να αφορίζει, ούτε να δακτυλοδεικτεί, ούτε να στιγματίζει τους ανθρώπους αλλά να τους κάνει όλους μαζί μία αγκαλιά, κάτω από την μεγάλη αγκαλιά Αυτής που πόνεσε όσο λίγες μάνες στον κόσμο βλέποντας τον Υιό της να Σταυρώνεται εκουσίως.''
Από την πλευρά του ο Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Αρχιμ. Χερουβείμ Μεστούσης ευχαρίστησε τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Πτολεμαΐδος κ. Εμμανουήλ, τον Δήμαρχο Περιστερίου κ. Ανδρέα Παχατουρίδη, τους Αντιδημάρχους και τα μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου, την φιλαρμονική Μπάντα και όλους όσους σήμερα υποδέχθηκαν την Θαυματουργό Εικόνα της Παναγίας την Φανερωμένης.
Να αναφερθεί ότι νωρίτερα τελέστηκε Εσπερινός όπου τους ύμνους απέδωσε ευάριθμη βυζαντινή χορωδία υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτη του Ιερού Ναού κ. Ζαχ. Κοντοφρίδη.
Αξίζει να σημειωθεί πως η Ιερά Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης ανακαλύφθηκε με θαυμαστό τρόπο στους πρόποδες του Όρους Δινδύμου, λίγα χιλιόμετρα έξω από την Κύζικο της Μικράς Ασίας, τον 12ο αιώνα μ.Χ. και οι κάτοικοι της Κυζίκου την ονόμασαν Φανερωμένη. Στον τόπο ευερέσεώς της οι κάτοικοι ανήγειραν ομώνυμη Ιερά Μονή όπου και φυλάσσοταν η εικόνα έως το 1922, οπότε οι κάτοικοι της Κυζίκου αναγκάσθηκαν με την Μικρασιατική Καταστροφή να αναζητήσουν νέα πατρίδα.
Τέλος η Εικόνα της Παναγίας της Φανερωμένης θα παραμείνει στον Ιερό Ναό έως την Δευτέρα 16 Μαΐου, ενώ καθημερινά θα τελούνται Ιερές Ακολουθίες.

Τετάρτη, 20 Ιανουαρίου 2016

Τα λειτουργικά έκτροπα, που συνδέονται με τα μνημόσυνα.


Τελευταία τείνει να επικρατήσει μια συνήθεια ισοπεδώσεως της Παραδόσεως. Έτσι είθισται ορισμένοι από τούς πιστούς μας κατά τα μνημόσυνα των κεκοιμημένων τους να μην προσκομίζουν στο ναό κόλλυβα...
αλλά αντί αυτών κουλουράκια, πίτες και διάφορα γλυκίσματα. Αντί του πρόσφορου να προσκομίζουν έτοιμα βιομηχανοποιημένα πρόσφορα. Αντί του προσφερομένουκόκκινου οίνου να προσκομίζουν λευκό οίνο. Αντί τηςπατερικής φιλανθρωπίας να εμφανίζεται μια τάση επιδείξεως και δωρεάς προς σωματεία και ιδρύματα όχι με σκοπό τη χριστιανική βοήθεια. 

Στην ίδια σειρά τείνουν να ξεχασθούν και πολλές άλλες ακόμα παραδοσιακές συνήθειες, όπως: συνεχείς μνημονεύσεις των κεκοιμημένων κατά τις Θείες Λειτουργίες· ψυχωφέλιμες επισκέψεις στα κοιμητήρια αφ' ενός μεν για τη φιλοσόφιση του μυστηρίου του θανάτου και αφ' ετέρου δε για την κοινωνία μετά των κεκοιμημένων μας· προσφορά προσφόρων καθ’ όλη τη διάρκεια του εκκλησιαστικού έτους ιδιαιτέρως δε κατά τα ψυχοσάββατα· δωρεές και φιλανθρωπίες στα εκκλησιαστικά καθιδρύματα και τέλος τακτική τέλεση θείων Λειτουργιών, Τρισαγίων και προσευχών.

Συνηθίζεται σήμερα το κόλλυβο να ανατίθεται στα γραφεία μνημοσύνων και οι συγγενείς να εφησυχάζουν ότι εκτελούν το χρέος προς τον κεκοιμημένο τους. Οι ναοί, όταν τελούνται μνημόσυνα τείνουν να μοιάζουν με ανθόκηπους. Υπάρχει μια συνήθεια Δυτικής προελεύσεως να ωραιοποιείται ο θάνατος ή με οποιοδήποτε τρόπο να περνά απαρατήρητος από τους ζωντανούς ανθρώπους. Η συνήθεια αυτή των μεγάλων στολισμών πρέπει να περικοπεί και να επικρατήσει το πατερικό μέτρο.
Ειδικότερα, χρειάζεται μια επιστροφή στην παράδοση που συνίσταται στη γνώση των τελουμένων κατά τα μνημόσυνα καθώς και στην ωφέλεια που πρέπει κι επιβάλλεται να κομίζουν πρωτίστως οι μεν κεκοιμημένοι μας από αυτά, δευτερευόντος δε και οι επιτελούντες αυτά. 

Στα παραπάνω πρέπει να τονίσουμε και τη σημασία της συμμετοχής των συγγενών των κεκοιμημένων στη Θεία Ευχαριστία, η οποία συνδέεται άρρηκτα με το μυστήριο της μετανοίας. 

Δυστυχώς, συνηθίζεται σήμερα πολλοί από τους πιστούς μας όταν πρόκειται να τελέσουν το μνημόσυνο συγγενών τους, να μην προσέρχονται από νωρίς στο ναό, όπου τελείται το μνημόσυνο αλλά να παρίστανται την τελευταία στιγμή που θα διαβαστεί μόνο το δικό τους μνημόσυνο. Με αυτό τον τρόπο παραβλέπεται ένας βασικός παράγοντας που ορίζει ότι η τέλεση του μνημοσύνου συνδέεται άρρηκτα με την προσφορά της αναιμάκτου Ευχαριστίας υπέρ αναπαύσεως των κεκοιμημένων. Αυτό πάλι έχει σαν προϋπόθεση ότι το μνημόσυνο πρέπει να συνδυάζεται με προσευχή και προετοιμασία, για την κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Χριστού, δηλαδή κοινωνία του Ποτηρίου μέσα στο όποιο συνευρίσκεται η αληθινή κοινωνία των ζώντων και των κεκοιμημένων εν ονόματι του εν Τριάδι θεού μας. 

Όταν λοιπόν έχουμε μνημόσυνο, οφείλουμε κυρίως για τον κεκοιμημένο μας να βρισκόμαστε από νωρίς στο ναό, να προσευχόμαστε υπέρ αναπαύσεως του καθ' όλη τη διάρκεια του μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας και οπωσδήποτε να συμμετέχουμε σ’αυτό. 

Ακόμη και οι φίλοι και γενικότερα οι προσκεκλημένοι στα μνημόσυνα οφείλουν να καταθέσουν ως προσφορά την προσευχή τους, για την ανάπαυση του κεκοιμημένου φίλου τους. Σήμερα συνηθίζουν πολλοί να περιμένουν έξω από το ναό, μέχρι να φθάσει η ώρα να αρχίσει η ακολουθία του μνημόσυνου. Όταν δε αρχίσει το μνημόσυνο παρατηρείται ένας στιγμιαίος συνωστισμός, ποιος θα πρωτοβρεθεί πιο κοντά στο κόλλυβο και ιδιαιτέρως πιο κοντά στα συγγενικά πρόσωπα του κεκοιμημένου, για να δείξει ότι είναι συνεπής σ' αυτήν την εκδήλωση συμπαθείας, όπως είθισται τελευταίως να αποκαλείται το μνημόσυνο.
Όμως το μνημόσυνο έχει ως σκοπό τελέσεως του την προσφορά της προσευχής για την ανάπαυση του κεκοιμημένου. Εάν γίνεται κατά τον τρόπο που παραπάνω περιγράψαμε μόνο δηλ. ως μια εκδήλωση κοινωνικού χρέους, τότε καμιά ωφέλεια δεν αποκομίζει ο κεκοιμημένος για τον οποίο και τελείται το μνημόσυνο και φυσικά ούτε και οι συμμετέχοντες ωφελούνται από αυτό.
Ένα ακόμη στοιχείο που πολλές φορές τείνει να γίνει συνήθεια εις βάρος της ωφελείας των μνημοσύνων είναι και οι αναξίως προσερχόμενοι στα άχραντα μυστήρια. Πολλοί εκ των συγγενών του κεκοιμημένου συμμετέχουν στα άχραντα μυστήρια μόνο για το θεαθήναι και για τα «μάτια του κόσμου». Τη συνήθεια αυτή τη στηλιτεύουν πολλοί από τους Αγίους Πατέρες της Εκκλησίας μας και υπάρχουν και ιεροί κανόνες που απαγορεύουν την χωρίς προετοιμασία Θεία Μετάληψη.